De droogoven draait weer overuren
Er is altijd zo’n moment aan het einde van de zomer waarop ik naar mijn kruidentuin kijk en denk: dit krijg ik nooit allemaal op.
Dit jaar is mijn laurier ontploft en door de hitte krachtiger van smaak dan andere jaren. De salie en oregano wandelen letterlijk mijn kruidenbakken uit en ik heb nog nooit zoveel dragon gehad.
Dus werd het tijd nu de nachten kouder worden om een deel te gaan conserveren voor de winter.
Want hoe graag ik ook met verse kruiden werk, ik vind het minstens zo fijn om midden in januari een potje open te draaien en de geur van de zomer terug te vinden. Alleen: niet ieder kruid laat zich op dezelfde manier bewaren. Sommige kruiden worden juist beter van drogen, terwijl andere hun karakter verliezen zodra je ze het vocht ontneemt. Ik heb een overzicht gemaakt, wil jij dit van een ander kruid weten? Veel olie/houtachtig: drogen. Veel water: invriezen of op olie/azijn zetten. Alleen olie gaat botulisme niet tegen, alleen azijn kan wel, maar dan is het vooral geschikt in dressings. Een beetje zout gaat ook bacteriegroei tegen.
Na wat experimenteren heb ik inmiddels mijn vaste voorkeuren ontwikkeld.
De kruiden die bij mij de droogoven in gaan
Salie
Salie droogt prachtig. De bladeren behouden hun geur en worden zelfs wat voller van smaak. Ik gebruik gedroogde salie vooral in theeën/saliemelk, droge rubs en winterse gerechten. Mijn man is allergisch voor salie, dus ik voeg het niet toe aan kruidenmengsels.
Oregano
Oregano is misschien wel mijn favoriete droogkruid. De smaak wordt geconcentreerder en intenser dan wanneer ik hem vers gebruik. Oregano is ook leuk in kruidenmengsels. Uiteraard ook over de pizza (team ananas!)
Laurier
Laurier is een makkelijke. Eenmaal gedroogd blijven de bladeren jarenlang goed. Voor laurier gebruik ik niet eens de droogoven. De vensterbank werkt uitstekend voor laurier. Bespaart toch weer op je energierekening! Ik zal later iets vertellen over een mooi laurier-ritueel.
Brandnetel
Brandnetel drogen kan natuurlijk, maar eerlijk…. wat kost een pakje gedroogde brandnetelthee in de drogist? Als ik gedroogde brandnetel nodig heb, scheur ik een theezakje open. Maar van mij mag jij brandnetels best zelf drogen 😉
Hondsdraf
Hondsdraf droog ik in kleine hoeveelheiden voor bouillons in de winter. Maar de laatste winters zijn zo zacht, ik kan eigenlijk het hele jaar door wel hondsdraf vinden. Maar de smaak blijft krachtig en goed behouden, dus om je eigen bouillonpoeder te maken is drogen leuk! Hondsdraf vind ik eigenlijk meer onder de waterige planten vallen en zou je dus in moeten vriezen, maar met hondsdraf lukt het allebei.
Rode klaver
De bloemen droog ik voor thee. Alleen al het vullen van de potten met die roze kroonblaadjes maakt me blij. Ook een theemix met saaier ogende kruiden fleurt erg op van klaverbloemen. Klaver heeft veel gezondheidsvoordelen, maar weinig smaak.
Late guldenroede
Late guldenroede schijn je goed te kunnen drogen, maar zelf heb ik het nog nooit geprobeerd! Soms is wachten op het goede seizoen ook fijn
Duizendknoop voor thee
Gebruik ik de bladerenvoor thee, dan kies ik ook voor drogen. Dat werkt eenvoudig en de kruiden blijven lang houdbaar. In de zomer geven juist de bloemschermen een prachtig ogende pot. Die blijven echter niet mooi bij drogen.
De kruiden die ik liever invries
Dragon
Hier heb ik in de loop der jaren het meeste van geleerd.
In het begin droogde ik al mijn dragon, maar telkens vond ik de smaak daarna wat vlak. Inmiddels vries ik het grootste deel van mijn oogst in. Zo blijft dat kenmerkende, licht anijsachtige aroma veel beter behouden.
Bieslook
Gedroogde bieslook stelt mij eigenlijk altijd een beetje teleur. De frisse smaak verdwijnt grotendeels. Daarom knip ik hem fijn en gaat hij rechtstreeks de vriezer in. Overigens heb ik dit jaar een mix gemaakt van dragon met bieslook. Ze gaan goed samen in de gerechten waar ik dragon voor gebruik.
Kleefkruid
Kleefkruid gebruik ik het liefst vers. Invriezen kan wel, maar ik ben dit jaar te laat. Het ziet er niet meer aantrekkelijk uit.
Kortom:
Na jaren oogsten, drogen, invriezen en soms ook mislukken, houd ik het tegenwoordig simpel:
Kruiden met stevige, aromatische bladeren droog ik.
Kruiden die hun kracht vooral halen uit frisse, vluchtige aroma’s vries ik in.
Dat scheelt een hoop teleurstellingen in de winter.
Ik maak vaak tijdens het inmaken al combinaties! Dat scheelt in het aantal potten en vriezerruimte.
Mijn instelling voor de droogoven
Voor vrijwel alle kruiden gebruik ik een temperatuur tussen de 35 en 40°C.
Het duurt dan misschien wat langer, maar kleur, geur en smaak blijven veel mooier behouden. Heb je net als ik een airfryer met droogfunctie? Doe de kruiden in een bakje, want de lucht die vanaf de onderkant blaast, blaast anders de kruiden je hele bak door.
Hoe conserveer jij je kruiden? En heb jij nog verrassende favorieten die goed drogen? Laat het vooral weten onder dit artikel.
Voor de opmaak en leesbaarheid van mijn blog heb ik copilot gebruikt. De teksten heb ik zelf geschreven en ik heb zelf mijn bronnen gezocht.
Plaats een reactie