12 April 2026

Vakantie en een glutenvrij vegetarisch recept

Vandaag een blogje zonder wilde planten, want ik had vakantie. We waren in Maastricht en ik vond het grappig om te merken dat daar allerlei wilde planten groeide die ik niet kende, of alleen van naam. Ik was helemaal verliefd op  ‘Grote Muur’. Maar deze planten ken ik niet goed genoeg om jullie te vertellen wat je daar mee kunt en gisteren heb ik een heerlijk voorgerechtje gemaakt wat ik graag met jullie wil delen. Geïnspireerd op de gepofte koolrabi van Valk Maastricht heb ik een eenvoudiger versie gemaakt, die jij thuis ook kan maken.

Ondertussen staan mijn kers, peer en appel tegelijkertijd in bloei en geniet ik van een grote witte bloemenzee. Komt denk ik door de warme dagen, want normaliter gaan eerst mijn kers en jasmijn tegelijk, daarna mijn peer en pas daarna mijn appel. Dat ligt natuurlijk ook aan de rassen die je hebt staan, er zijn nog veel vroegere kersenrassen, maar ook latere. Ik heb begin juni mijn kersen en dan half september mijn appels en peren.

Koolrabi Cheap-de-Friemel

Nodig voor vier porties:

2 koolrabi’s (die met de groene of rode schil dus, geen koolrapen!)
400 gram doperwten
100 gram tuinbonen
1 lange wortel
Wasabimayonaise (kant en klaar of mespunt wasabi door een eetlepel goede, zure mayonaise) wij hebben die weckpotten van Jean Baton, want die potten zijn daarna overal handig voor)
munt, peterselie, laurier
citroensap
peper en zout
De gehalveerde koolrabi’s rooster je een uur in de schil, ik gebruikte daar de Ninja-oven voor met rookfunctie, anders gooi je ze maar in de oven. Tijdens dat uur:  kook de doperwten met de munt en pureer die met twee eetlepels wasabi-mayonaise. Kook de tuinbonen met een blaadje laurier en zout. Snijd de wortel in lange linten met een dunschiller en leg die in citroensap.

Laat de koolrabi’s afkoelen en schil ze, bestrijk ze dik met de erwtenpuree en leg er tuinbonen op. Edamameboontjes kan natuurlijk ook, maar die hebben veel minder smaak, ik hou wel van een bittertje. De zure wortellinten bovenop met een takje peterselie, als je ze wat langer van te voren maakt, kun je er een prikker doorheen steken. Wij aten dit gerechtje lauwwarm, maar koud kan ook.

Vegan gasten? De Hellman’s vegan mayonaise is dan de beste optie.

 Niets gesponsord!

Denk jij nu: met deze lekkerbek wil ik op pad? Wildplukwandeling Amstelveen/Mijdrecht – De Wilde School

2 april

Vandaag was het plan om loempia’s te maken van daslook, raapzaad, rijstvermicelli en rijstvellen. Het regende en ik ging met mijn mand op pad naar een plaats waar de honden niet bij de daslook kunnen. De slakken wel, kwam ik thuis achter, er zaten veel babyslakjes in de daslook. In de regen raapzaadtoppen plukken leverde ook wat verbaasde blikken op van mensen die tegen hun zin in buiten waren. Afijn, daslook en raapzaad zonder slakjes en vuil in de wok, het hele huis geurde heerlijk. Toen kwam ik er achter dat mijn rijstvellen onbruikbaar waren en hebben we genoten van een heerlijke wok van daslook en raapzaad. Die loempia’s komen een andere keer wel.

Denk jij nu? Daslook, dat wil ik ook? Wildplukwandeling Amstelveen/Mijdrecht – De Wilde School

26 maart

Laurier, niet te verwarren met laurierkers uit je heg, doet het goed in Nederland. Ooit kocht ik zo’n setje van zes kruidenpotjes in het tuincentrum en daar zat dus ook een babylaurier in. Dat is zo’n vijftien jaar geleden en als ik mijn laurier niet stevig zou snoeien, zou ik wonen in het kasteel van Doornroosje.
Nu heb ik eigenlijk een wildplukblog, maar heel Nederland is zo gecultiveerd dat ik echt met jullie de discussie niet aanga wat nu wildpluk is en wat teelt. Mijn buurvrouw plukt heel wild blaadjes laurier in mijn voortuin.

Waarom nu een blog over laurier? Omdat het aspergetijd is. En ik ga dus mijn recept voor groentebouillon met jullie delen. Met aspergeschillen.  Voor groentebouillon gebruik ik mijn slowcooker, dan hoef ik geen vier tot zes uur thuis te blijven. Ik koop overigens behalve de rode ui nooit groenten voor mijn bouillon. Die trek ik van restjes, of groenten die net te ver heen zijn, maar nog wel bruikbaar.
Tip: het hardste stuk van prei, de stronk van broccoli, uienschillen, aspergeschillen, groen van bloemkool kun je prima invriezen. Dat doe ik in herbruikbare ziplockzakjes en als ik dan van alles wat heb, trek ik mijn bouillon.

Door het klimaat heeft laurier uit een Nederlandse tuin of wild een zachtere smaak dan de laurier uit de supermarkt, die meestal uit Turkije komt. Ik gebruik twee keer zoveel laurier uit eigen tuin dan een recept aangeeft.

-Aspergeschillen, houtige kontjes van asperge
-harde delen prei
-rode ui in vieren, met schil
-dat oude teentje uitgelopen knoflook onderuit je la
-vier blaadjes laurier
-je wildpluk van de dag, hondsdraf is een aanrader in je bouillon.
-kruidnagel
-hele peperkorrels
-keukenzout
2 liter water.

Vier tot zes uur in de slowcooker, zeven, klaar. Invriezen doe ik in literflessen waar appelsap in zat of grote augurkenpotten.

Mocht je nu een laurierstruik hebben gevonden, thee van laurier is goed voor je spijsvertering, kan helpen bij gewrichtsklachten en is fijn bij verkoudheid. Alleen laurier vind ik zelf niet lekker. Bij verkoudheid doe ik er graag tijm en citroen bij en omdat het licht rustgevend is, is het ’s avonds fijn met citroenmelisse en/of salie.

Helemaal geïnspireerd? Wildplukwandeling Amstelveen/Mijdrecht – De Wilde School

18 maart

Vandaag ging ik de voortuin in en dronk tijdens het wieden thee van citroenmelisse. Citroenmelisse woekert, dus je moet het vroeg in het jaar direct bijhouden. Maar de bijen zullen je erg dankbaar zijn voor citroenmelisse in de tuin. Wist je dat melissa zelfs honingbij betekent?

Citroenmelisse gebruik ik behalve als thee ook bij vis. Je kunt het vlak voor het einde van de garing toevoegen, of er een citroenboter van maken. Echt lekker en als je het eenmaal in je tuin hebt, is het ook nooit op.

Citroenmelisse is licht rustgevend en ik drink het ook graag voor het slapen in combinatie met salie of overdag juist met munt.

Jullie merken al… ik ben blij met mijn melisse!

Wil jij met me mee en aan de thee? Wildplukwandeling Amstelveen/Mijdrecht – De Wilde School

16 maart

Gisteren heb ik mijn eerste wildplukfilmpje opgenomen, dat is nog niet voor publicatie geschikt, maar toen heb ik wel kleefkruid geplukt. Afgelopen dagen heeft het veel geregend en kleefkruid groeit in de border rondom de speeltuin achter mijn huis. Dus hoefde ik in de stromende regen alleen de achterdeur te openen voor deze lekkere thee. Ik zal jullie meer vertellen over de voordelen van kleefkruid, zelf ben ik aan het testen of de volkswijsheid dat het helpt tegen pijnlijke borsten waar is. Ja lieve lezertjes, Carina van Kattenstaart is 46 😉

Toen ik me wat extra ging verdiepen in kleefkruid, las ik dat honden het graag eten en dat mensen kleefkruidwater ook aan hun paarden geven!

Nu eerst de theorie:

Kleefkruid — ook wel Galium aparine — is zo’n plant die je waarschijnlijk al vaak hebt gezien zonder dat je wist hoe fascinerend hij eigenlijk is. Het is dat kruid dat zich met kleine haakjes aan je kleding vastklampt wanneer je erlangs loopt. Een soort natuurlijke klittenband.

🌿 Wat maakt kleefkruid bijzonder

• Klimmer en kruiper: Het gebruikt zijn haakjes om zich omhoog te werken langs andere planten. We hebben allemaal gespeeld met kleefkruid toch?
• Eetbaar: Jonge scheuten kunnen worden gegeten (licht nootachtig), al is de textuur wat… avontuurlijk. Ofwel, het is gewoon geen aanrader.
• Medicinale traditie: In kruidengeneeskunde wordt het gebruikt voor lymfe- en huidondersteuning. Kijk vooral op youtube als je hier meer over wilt weten. Ik wil @Sjamadriaan niet achter me aan en ik ga geen medische adviezen geven op mijn blogs. Mijn verleden als specialistisch verpleegkundige brengt meer verantwoordelijkheid mee dan wanneer Klaziena uit Mossigland iets roept.
• Ecologisch nuttig: Vogels eten de zaden, insecten gebruiken het als schuilplaats.

🌱 Hoe herken je het

• Vierkante stengel
• Kransen van 6–8 smalle blaadjes
• Kleine haakjes op stengel en blad
• Witgroene, onopvallende bloemetjes

🌼 Leuk weetje

De haakjes van kleefkruid werken volgens hetzelfde principe als waaruit uiteindelijk klittenband is ontwikkeld. De natuur was dus eerst.

🍵Kleefkruidthee

Het eerste voordeel van kleefkruidthee: het is lekker. Niet onbelangrijk toch? Je wilt het wel volhouden. Op internet staan er allerlei toepassingen vanuit de kruidengeneeskunde, als je daar meer over wilt weten staan er leuke filmpjes op youtube. Zelf ben ik er niet zo voor om allerlei onbewezen claims op mijn website te zetten. Ik ben  nu aan het testen of het helpt tegen pijnlijke borsten in de overgang, omdat kleefkruid een positieve invloed heeft op je lymfesysteem zou deze claim waar kunnen zijn en ga ik deze gewoon proberen. Maarre, drink vooral kleefkruid thee omdat het lekker is, veel mineralen bevat en het zoeken naar kleefkruid minder tijd kost dan naar het theevak zoeken in je plaatselijke supermarkt.

Ik combineer kleefkruid graag met brandnetel, citroenmelisse of braamblad.

Het is nog vroeg in het jaar en van mijn kruidentuin moet ik het nog niet hebben voor mijn ontbijtje. Gelukkig is er in de bloempotten waar ik vorig jaar mijn eenjarigen had staan in de winter veldkers gaan groeien. Dit onkruidje kennen jullie allemaal, als je het intypt in een zoekmachine krijg je eerst reclame voor onkruidverdelgers. Niet doen, veldkers is erg lekker! Er zijn verschillende veldkerssoorten, in mijn tuin groeit kleine veldkers, ze zijn allemaal eetbaar. Mocht je per abuis toch een ander familielid te pakken hebben, zoals herderstasje of look zonder look, niets aan de hand, behalve dat ze niet zo lekker zijn als kleine veldkers. Natuurlijk blijf ik altijd aanraden om plantjes die je op wilt eten goed te determineren!

Ik moest natuurlijk wel aandacht besteden aan dit ondergewaardeerde onkruid, want in mijn kruidenboter zat dit plantje vorige week ook en vanmorgen belandde de veldkers op mijn broodje cottagecheese.

Veldkers bevat vitamine A, C en D en veel mineralen. Hartstikke gezond! Er worden ook wel medicinale eigenschappen aan toegeschreven. Eerlijk? In die hoeveelheden die je eet van kleine veldkers, verwacht ik daar geen wonderen van.

7 maart

Kruidenboter van hondsdraf, paarse dovenetel en kleine veldkers

Vandaag maakte ik een kruidenboter van hondsdraf, paarse dovenetel en kleine veldkers. Alles vond ik binnen een straal van twintig meter rondom mijn huis. Omdat er wel veel katten en honden lopen, heb ik ervoor gekozen de geplukte kruiden tien minuten te blancheren in de stoomoven. Dat versterkt ook de smaak, omdat de kruiden slinken en er door het stomen veel meer kruiden door de boter gaan. Een teentje knoflook maakte deze boter natuurlijk af.
Goedgekeurd door mijn gezin, het bakje was in twee dagen leeg!

6 maart 2026

Hondsdraf en paarse dovenetel

Paarse dovenetel en hondsdraf bloeien rond dezelfde tijd en hebben vergelijkbare kleuren, maar je kunt ze heel goed uit elkaar houden door te letten op de vorm van de bladeren, de groeiwijze en de bloemvorm. Hieronder zie je precies hoe je ze onderscheidt.

🔍 Belangrijkste verschillen in één oogopslag

Kenmerk	Paarse dovenetel	Hondsdraf
Groeiwijze	Rechtop, tot ± 20–30 cm hoog	Kruipend, vormt tapijtjes
Bladeren	Driehoekig–hartvormig, vaak paars aangelopen bovenin	Ronde, niervormige bladeren met lange stelen
Bladstand	Bladeren zitten tegen de stengel aan	Bladeren staan aan lange steeltjes vanuit de grond
Bloemen	Roze–paars, in kransen rond de stengel	Paars–blauw, lipbloemen aan korte stengeltjes
Textuur	Bladeren zacht behaard	Bladeren gladder, soms licht behaard
Geur	Weinig geur	Sterke muntachtige geur bij kneuzen

🌸 Hoe herken je ze in het veld?

🟣 Paarse dovenetel

• Lijkt op een klein brandneteltje, maar prikt niet.
• De bovenste bladeren zijn vaak paars getint.
• De plant groeit recht omhoog met duidelijke “etages” van bloemen.
• Bloemen zitten in kransen rond de stengel.

🔵 Hondsdraf

• Kruipt over de grond en vormt matten.
• Bladeren zijn rond en niervormig, met een gekartelde rand.
• Bloemen zijn paarsblauw en lijken op kleine orchideetjes.
• Ruikt sterk naar munt als je het blad kneust. Het smaakt wat bouillonachtig.

🌱 Handige veldtip

Zie je een paars bloemetje rechtop staan? → Waarschijnlijk dovenetel. Zie je paarse bloemetjes laag bij de grond, tussen ronde blaadjes? → Dat is hondsdraf.

Toepassingen:

Paarse dovenetel is eetbaar, het bevat veel mineralen. Het heeft niet zoveel smaak en is licht laxerend. De bloemetjes zien er gewoon heel gezellig uit in een salade.

Hondsdraf is ook eetbaar, maar heeft een sterke smaak. Een beetje bitter en ook wat muntachtig. Het heeft van zichzelf al iets bouillonachtigs en werd vroeger regelmatig in stoofpotten gebruikt. In kruidenboter is het ook lekker, maar dan wel gecombineerd met mildere kruiden. Ik ga het straks combineren met veldkers en dovenetel en dan komt het resultaat later ook online!

2 maart 2026

Speenkruid

Vandaag ga ik echt van start met Kattenstaart, mijn bedrijfje in natuureducatie over het herkennen en gebruik van wilde planten. Vorig jaar heb ik de drie maandencursus gedaan van de Wilde school en veel zelfstudie. Over welke jaarcursus ik ga volgen twijfel ik. Maar genoeg gekletst: naar buiten!

Ik ging op zoek naar bloeiend speenkruid. Direct voor de deur in de berm stond al speenkruid, maar dat bloeide nog niet. Er stond ook hondsdraf in dat zelfde bermgedeelte, dat is leuk, want als het niet bloeit vinden veel mensen het erg op elkaar lijken. Bloeiend zijn het twee totaal verschillende plantjes.

Doorlopend naar het sportpark kwam ik al snel de eerste speenkruid in bloei tegen. In het park zelf stond er veel bloeiend speenkruid, maar daar worden teveel honden uitgelaten om een spontane hap te nemen.

Gelukkig liep ik terug naar huis langs een diepe berm waar aan de waterkant heel veel speenkruid stond wat net in bloei stond. Zodoende kon ik toch nog wat jonge blaadjes plukken voor consumptie. Ik heb ze gewoon zo opgegeten, smaakt naar een frisse versie van jonge bladspinazie.

Als de plant langer in bloei staat, kun je geen grote hoeveelheden speenkruid meer eten vanwege gifstoffen, maar begin maart is het een veilige plant in je salade of soep. Voor de smaak hoef je het niet te doen, het is niet bijzonder lekker. Voor de grote hoeveelheid vit. C en mineralen kun je het zeker wel doen!